APRENDENDO SOBRE COGOMELOS

Esta mañá, o cole agardaba unha sorpresa agochadiña nun dos patios interiores: unha exposición moi coidada de cogomelos!!! Encargáronse da mesma Emilio e Mª Carmen, membros da Asociación Micolóxia "Sendeiriña" de Negreira. Ademais de achegar ao centro máis de 130 especies diferentes de cogomelos (recollidos en Negreira, Santiago e A Baña) que puidemos observar, cheirar e mesmo tocar, os nosos invitados tamén prepararon unha charla para contarnos moitas das características destes interesantes organismos. Tamén puxeron á nosa disposición unha interesante exposición de libros para que puideramos ollalos durante toda a xornada.

Foi unha xornada moi interesante e divertida, na que ademais aprendemos moitísimas cousas sobre os cogomelos!!! Moitísimas grazas a Emilio e Mª Carmen por este agasallo!!!

Premendo AQUÍ podedes ver todas as fotografías tomadas.

E como sei que vos gustará volver ler a información sobre os diferentes cogomelos, tamén vos deixo as presentacións que prepararon Emilio e Mª Carmen, que nos deixaron con moita amabilidade para ter á nosa disposición.

REFRÁNS DE OUTONO

Dende a Biblioteca do C.E.I.P. Esteiro de Ferrol chéganos esta fermosa recolleita de REFRÁNS DE OUTONO que comparten con todos nós. Botádelle un ollo, xa veredes que traballo máis interesante.

Open publication - Free publishing - More refrans

Enviámoslles desde aquí o noso agradecemento por compartir connosco o seu traballo.

MAÑÁ COMEZA O OUTONO

Aínda que pareza mentira con estas calores que estamos disfrutando estes días, mañá CHEGA O OUTONO tamén a Mazaricos.

Dende a Biblioteca do CPI Viaño Pequeno de Trazo nos chega esta fermosa presentación de imaxes sobre o outono.

Fermosas imaxes verdade??? Poderían ser de Mazaricos pero foron tomadas na Selva de Irati. Non sabedes onde está?? Pois xa sabedes, ide a biblioteca a buscar información sobre ese lugar.
Queredes unha pequena axudiña!!: consultade este enlace: http://www.selvadeirati.com/

Ademais deixámosvos este pequeno fragmento dun comentario do escritor Ramón Otero Pedrayo sobre este cambio de estación. A aldea, o outono, os labregos: o noso.

 "Xa os derradeiros días de sol amañeceron
unhas mancholas cor de cobre nas ponlas
máis valentes dos vellos negrillos da estrada.
Os amieiros musicais afeitos a seguir a carreira das
augas tamén adquiren unha mística pureza de ouro
melancólico sobre o lucir da alba. As campás do val
rachan as xordas néboas. No serán locen feixes de
rosas murchas nas montañas do poente. O outono.
“¡Que triste está a aldea!” din os cidadáns
maxinando os camiños lamigosos, as casas afumadas,
os espellos da auga encorada nos sucos do
centeo, o trecolear dos zocos nas costas pedregullentas.
O vivir parece que detén o seu ritmo ó
compás do crecemento das noites e do medoñento
caer das follas e dos ourizos nos soutos seculares. Xa
non estoupan os foguetes da festa nin se ergue o
alalá das escascas coma nas doces noites setembrinas.
O cidadán pensa que a aldea morre
agardando coa paciencia dos penedos a que volte o
ledo rexurdir primaveral. Mais chegádevos a unha
verdadeira parroquia campesía, ollade prós terreos,
entrade nos curros e veredes que a vida lonxe de se
deter, corre máis axiña e loce máis luminosa igual
que a lapa petrucial da lareira..."
                                                       Novembro 1926
                                          Ramón Otero Pedrayo